პოეზია

პოეზია

ჯერი ძუარი 🔘ერთ ლექსსაც დავწერ

🔲🔲🔲🔲 თითქოსდა მართლაც სრულყოფილი პოეტი ვარ,სამსახური არასდროს მქონია,ამ ბოლო დროს დალევასაც ზედმეტად ვეჩვევი,სახლიც მუდმივად არეულია,ჩემი ცხოვრებაც არეულია,ჩემი თმებიც არეულია.სახლსაც დავშორდი,უფრო სწორად გამომაგდეს,რადგან უკვე ათი წელია

პოეზია

პაოლო კასტელი 🔘 დიანა, ლუნა და ჰეკატე

🔲🔲🔲🔲 მთვარევ ნამგალავ, ნახევარმთვარევ, სავსე მთვარეო“მემალებოდი, მემალები, დამემალეო” –მეტყოდა, ამბობს, მეტყვის კიდეც თქვენი ნათება.და როცა ბური საბოლოოდ გაიფანტება,დავიხშობ სმენას, გაგისწორებ თვალებს უტიფრადდა წავიკითხავ, რაც კი

პოეზია

შიო ლალუაშვილი 🔘გარდატეხა

🔲🔲🔲🔲 1 როცა ტყდებოდა ეს ალვის ხე თვალი დავხუჭე და ბნელ ხეობას ჩავუხერგე ვიწრო ბილიკი, მერე კი შიშმა როცა ხველით გული იჯერა სათავე ვნახე ნაკადულის,

პოეზია

ჯუდი ლი 🔘 სიზმრები

⬛⬛⬛⬛ სიზმარი3,1415926535 ჩემი სხეული, ეს ობისფერი, ქვა მატერია “ბინდისფერია სოფელი, უფროდაუფრო ბინდდება,”არის ფიქცია, არის მიზეზი სიკვდილისა “რა არის ჩვენი სიცოცხლე, ჩიტივით გაგვიფრინდება,”მე კი საკვების –

პოეზია

სალომე კვირიკაშვილი 🔘 შენ-ობა

⬛ ⬛ ⬛ ⬛ შენ გინდა შეეხო ჩემს სხეულს სწრაფადდა კბილებით დაეუფლო ჩემს მოღერებულ ყელს,მაგრამ მე ვამჯობინებ წასვლას მასთან,ვინც ნელა მადებს ლოყას ლოყაზე დამეუბნება, რომ

პოეზია

საბა თოდუა 🔘 რასაც მიხვდებით ბოლოს

⬛ ⬛ ⬛ ⬛ რასაც მივხვდებით ბოლოს. 1.ყველას სახელი შეეცვლება, რაც შენ შეარქვი,გრძელი გზის ბოლოს, სადაც ნახავ ოკეანეებსდა შენს თვალებში შუქურები, მოკიმარენი,აენთებიან. მიაშურებ წყლის შესაცნობად,დედამიწაზე,

პოეზია

ზურა ნეფარიძე 🔘 მე გავბედე და შემოგხედე

⬛ ⬛ ⬛ ⬛ მე ვცხოვრობ ამ ქალაქში !უფრო ხშირად გაუმეორე ეს შენს თავს –აქ ჩემი არაფერია !ეს გათავისუფლებს პასუხისმგებლობისა დაშიშისგან !კარლო კაჭარავა 1992 წ.

თარგმანი, პოეზია

რობერტ ქრილი 🔘 ლოცვა ჰერმესისადმი

ლოცვა ჰერმესისადმი ირაკლი ყოლბაიას თარგმანი ⬛ ⬛ ⬛ ⬛ ჰერმეს, ჯვარედინი ჯოხების, ჯვარედინი არსებობის ღმერთო, დაიცავ ეს ფეხები რომლებსაც გიძღვნი. წარმოსახვა სინამდვილის საოცრებაა, და მე

პოეზია

სოფიკო დუმბაძე 🔘 მადლიერების მთა

⬛ ⬛ ⬛ ⬛ გუნა (სარწმუნო ნაყოფი) რბილი ქვიშის ლურჯ ზედაპირზე მდუმარედ შემომდგარმა იგრძნო, რომ ყველაფერი მასში იყო და ყველაფერი იქ იყო, სადაც თვითონ იყო.

პოეზია

ბელა შანავა 🔘 სოციალური მარტოობა

⬛ ⬛ ⬛ ⬛ მე ვერ  ვახერხებ შევხედო მათ სახეში.  კეფიდან ეზრდებათ წითელი ხავერდი.  ჯგუფურად მიუყვებიან ქუჩებს  გზად ერთმანეთის ენებს კბენენ.  მათ უერთდება გრძელკიდურა სინორჩე.