პოეზია

პოეზია

შიო ლალუაშვილი 🔘გარდატეხა

🔲🔲🔲🔲 1 როცა ტყდებოდა ეს ალვის ხე თვალი დავხუჭე და ბნელ ხეობას ჩავუხერგე ვიწრო ბილიკი, მერე კი შიშმა როცა ხველით გული იჯერა სათავე ვნახე ნაკადულის,

პოეზია

ჯუდი ლი 🔘 სიზმრები

⬛⬛⬛⬛ სიზმარი3,1415926535 ჩემი სხეული, ეს ობისფერი, ქვა მატერია “ბინდისფერია სოფელი, უფროდაუფრო ბინდდება,”არის ფიქცია, არის მიზეზი სიკვდილისა “რა არის ჩვენი სიცოცხლე, ჩიტივით გაგვიფრინდება,”მე კი საკვების –

პოეზია

სალომე კვირიკაშვილი 🔘 შენ-ობა

⬛ ⬛ ⬛ ⬛ შენ გინდა შეეხო ჩემს სხეულს სწრაფადდა კბილებით დაეუფლო ჩემს მოღერებულ ყელს,მაგრამ მე ვამჯობინებ წასვლას მასთან,ვინც ნელა მადებს ლოყას ლოყაზე დამეუბნება, რომ

პოეზია

საბა თოდუა 🔘 რასაც მიხვდებით ბოლოს

⬛ ⬛ ⬛ ⬛ რასაც მივხვდებით ბოლოს. 1.ყველას სახელი შეეცვლება, რაც შენ შეარქვი,გრძელი გზის ბოლოს, სადაც ნახავ ოკეანეებსდა შენს თვალებში შუქურები, მოკიმარენი,აენთებიან. მიაშურებ წყლის შესაცნობად,დედამიწაზე,

პოეზია

ზურა ნეფარიძე 🔘 მე გავბედე და შემოგხედე

⬛ ⬛ ⬛ ⬛ მე ვცხოვრობ ამ ქალაქში !უფრო ხშირად გაუმეორე ეს შენს თავს –აქ ჩემი არაფერია !ეს გათავისუფლებს პასუხისმგებლობისა დაშიშისგან !კარლო კაჭარავა 1992 წ.

თარგმანი, პოეზია

რობერტ ქრილი 🔘 ლოცვა ჰერმესისადმი

ლოცვა ჰერმესისადმი ირაკლი ყოლბაიას თარგმანი ⬛ ⬛ ⬛ ⬛ ჰერმეს, ჯვარედინი ჯოხების, ჯვარედინი არსებობის ღმერთო, დაიცავ ეს ფეხები რომლებსაც გიძღვნი. წარმოსახვა სინამდვილის საოცრებაა, და მე

პოეზია

სოფიკო დუმბაძე 🔘 მადლიერების მთა

⬛ ⬛ ⬛ ⬛ გუნა (სარწმუნო ნაყოფი) რბილი ქვიშის ლურჯ ზედაპირზე მდუმარედ შემომდგარმა იგრძნო, რომ ყველაფერი მასში იყო და ყველაფერი იქ იყო, სადაც თვითონ იყო.

პოეზია

ბელა შანავა 🔘 სოციალური მარტოობა

⬛ ⬛ ⬛ ⬛ მე ვერ  ვახერხებ შევხედო მათ სახეში.  კეფიდან ეზრდებათ წითელი ხავერდი.  ჯგუფურად მიუყვებიან ქუჩებს  გზად ერთმანეთის ენებს კბენენ.  მათ უერთდება გრძელკიდურა სინორჩე. 

პოეზია

Mirkani Heilige 🔘 კეროლაინ

⬛ ⬛ ⬛ ⬛ კეროლაინ ხეები სხეულებს გვანან..არაფერია ახალი ამ შეგრძნებაში, მაგრამ ვხედავ მათი ხელებიროგორ ამოძრავებს ლპობას თოკებზე, რომელიც დიდი ხნის წინჩემს კისერს გაეპარადა ვფიქრობ,

პოეზია, სიახლეები

ნინო ამონაშვილი 🔘 ოთახში ვიღაც არის

  ⬛ ⬛ ⬛ ⬛ იქ, ოთახში ვიღაც არის. გადის, გამოდის, შემდეგ ჯდება, სკამის საზურგეზე ხელს დებს, ფიქრობს… შფოთავს… დგება და ისევ ფანჯარას უყურებს. არავინაა

Contact Us