პროზა

პროზა

სოფიო ჩხაიძე 🔘 ამბები

⬛⬛⬛⬛ 25 დეკემბერი უკვე ჩავლილი იყო თავისი ცის გადანათებებითა და მილოცვა-შეძახილებით. პირველად გავითენეთ იმ წელს შობა-ახალი წელი უცხო გარემოში. სადაც არც ხალხია შენიანი, არც მიწა,

პროზა

ანა სანებლიძე 🔘 სტოკჰოლმის სინდრომი

⬛⬛⬛⬛ „სტოკჰოლმის სინდრომი“(ნაწყვეტი)ლილი გულაღმა იწვა სინდის შელახულ , მტვრიან დივანზე, თვალებით სიბნელეს მიშტერებოდა და, თითქოს ამ ნესტიან სარდაფში კი არა სადღაც სხვაგან იყო. ამ სამყაროზე

პროზა

ლელუკა ლაშხი 🔘 როცა ჩემი შვილი

ძალიან ხშირად იცვამს ჩემი შვილი მაისურებს უკუღმა. განა ამობრუნებულს. ყელის მხარეს, კისრისკენ. მე არ ვეუბნები, რომ სასწრაფოდ შეიბრუნოს. ვზივარ, ან ვდგავარ და ვუყურებ. როცა ვიკენდია

პროზა

ილია ჭანტურია 🔘Кто ваша мама, ребята?

Кто ваша мама, ребята? ვისაც ჯერ არ უგრძნია გზა, ვისზეც ჯერ არ უთქვამთ, გზამ ჩაყლაპაო ან ვისაც წინაპრის სისხლი შიგნიდან წვავს და მისი და თავისი

პროზა

ცოტნე ავსაჯანიშვილი 🔘 სელია

წერილი სელიას სიგარეტს აჯდებიან ეს ბოზები. ჯარში მაინც ვიყო… ტაბაკი ბევრი იქნებოდა.  ან შენ გამომიგზავნიდი. ახლა იმაზე მეტად ვნერვიულობ, ვიდრე ორმოცდაორში, ბუენოს აირესიდან ჩამოსული პუტანკა